امروز داشتم کتاب "رهایی عاطفی" (feel free) از دیوید ویسکات رو میخوندم که فهل نهم کتابو اینجوری شروع کرده بود:
"رهایی عاطفی بدان معناست که از تمام احساسات خود به عنوان حس های ویژه، بی آنکه از آنها دفاع کنید، استفاده نمایید. اگر بتوانید به ترس خود اذعان کنید و منبع احساس خود را بیابید به مراتب در مقایسه با شرایطی که به شجاع بودن تظاهر میکنید در موقعیت بهتری قرار میگیرید."
که واقعا آدمو به فکر میندازه و خیلی خوب نوشته ولی حیف که حوصله نمونده واسه تایپ بیشتر....
داشتم میگفتم....شانسی امروز چشَم خورد به یه جمله به اصطلاح فلسفی! این:
زندگی یعنی
بخند، هرچند که غمگینی؛
ببخش، هرچند که مسکینی؛
فراموش کن، هرچند که دلگیری.
اینگونه بودن زیباست،
هرچند که آسان نیست!
و این کاملا مخالف سلامتیمونه!مخالف حرفای آقای ویسکات که ۲۵ سال روان درمانی کرده و نظریه داده با کلی آزمایش و مصاحبه... از این متنا انقد کپی نکنید، لااقل جوک یه چیزی! ینی چی بخند هرچند غمگینی؟ آدم به احساساتش توجه نکنه جمع میشه یه جا میشه عقده، میشه افسردگی.....
حالا اینا به کنار، مثلا بعضی متنایی که اینجوری شروع میشه:
سکوت یعنی...
ناراحتی یعنی...
خستم از این دنیا و آدماش....
آقا بسه! خود منم یه زمانی تو این فازا بودم و اگه شما مخالفی یعنی تو این فازی و بهتره بیای بیرون.....دنیا خیلی قشنگ تر از این حرفاستو این جمله ها فقط انرژی منفی میده و دپرس میکنه آدمو، درستم نیستن.....از آهنگای زد بازی و.همکاران هم بکشین بیرون که حیفه مغزتون گوشاتون با این چیزا پر شه، همه چیو از منبع معتبر بخونید و نمیدونم چرا اینکار خیلی انرژی مثبت داره لامصب! مخاطبم هم سنای خودمه....موفق باشین❤